მე ვარ სულელი, რადგან მეგონა, ბავშვობის სიგიჟეები არასდროს დაბრუნდებოდა, პირველი სიყვარული კი არსად გაქრებოდა. ამის გულით გვჯეროდა ბავშვობაში მე და ჩემ შეყვარებულს, როცა გალაკტიონს ვეზიარებოდით მთვარის შუქზე...
დღეს მე მხოლოდ ეს სიტყვები მახსოვს: "მაგრამ სულ სხვაა სიყვარული უკანასკნელი" და მეტი არაფერი და არავინ... ის პირველი სიყვარულიც არ არსებობდა თურმე... ანას უყვარხართ, ძილი სიყვარულისა"-წერს ანი.