გადაცემაში "ექიმები" შორენა ბეგაშვილი ყვება, რომ შემთვევის დროს ის და ევა სახლში მარტო იმყოფებოდნენ. ფანჯარაზე დაჯდომის გამო კი ჩხუბი სულ ჰქონდათ.
"არანაირ სელფს არ იღებდა, მერე ვნახეთ,ომ ტელეფონი სხვა ოთახში იყო. მე ვუკეთებდი საჭმელს. შემოდიოდა-გადიოდა, შემოდიოდა-გადიოდა და 10-12 წუთის მერე რომ დავუძახე და არ მოვიდა, მე გავედი და დამხვდა ცარიელი ოთახი.
ერთ წამში აბსოლუტურად იცვლება ყველაფერი, ისე რომ ვერ გათვლი ვერაფერს.
როდესაც ჩავედი, სასწრაფო იყო მოსული, მე მაკავებდნენ, ბავშვთან არ მიშვებდნენ. ევას ვერ გაეგო რა მოხდა. ვერ ვიტყვი, რომ სასწაულები არ ხდება. ექიმმა გაგიჟებულმა გადაიხედა ფანჯრიდან. ფანჯრის სიმაღლე 17 მეტრია, ეზოში კი ბეტონის ფილებია", - ამბობს შორენა ბეგაშვილი.
მისივე თქმით, თავიდან ექიმები ფიქრობდნენ, რომ ევა ვერ გადარჩებოდა.
"მიგვიყვანეს რესპუბლიკურ საავადმყოფოში გასინჯეს, დამამშვიდებელი და ტკივილიგამაყუჩებელი გაუკეთეს. შემდეგ გადაგვიყვანეს იაშვილში და ერთი თვე ვცხოვრობდით იქ.
მოტეხილი ჰქონდა მენჯი, ბოქვენის ძვლები, ორივე კოჭი. დაზიანებული ჰქონდა ხერხემლის ორი მალა, ამის გამო ჩაუატრდა ოპერაცია.
პირველი ოპერაცია 12 საათი მიმდინარეობდა მეორე ოთხი.
საუკეთესო ექიმების ხელში მოვხვდით, ბავშვი გამიცოცხლეს.
ოპერაციების მერე არ მიშვებდნენ, ინერვიულებსო. რომ დამრთეს ნება მენახა, ხელი ჩამიდოხელში და მითხრა, მომეფერეო და ორ წამში დაეძინა.
ისიც არ მახსოვდა, რომ შეიძლებოდა წყალი დამელია, მეჭამა. არაფერი არ მინდოდა. ვერ ვიტყვი, რომ იქამდე შვილი არ მახსოვდა, მაგრამ იმ წამს ხვდები, თურმე ეს რა არის. შენი ერთადერთი საზრუნავი და საფიქრალი და ადამიანი, რომელიც გახარებს. ჩემთვის დამთავრდა ყველაფერი.
მივდივარ ვმუშაობ და მოვდივარ სახლში. რაღაც პერიოდის შემდეგ შევძლებთ ალბათ გასვლას, მაგრამა უცილებლად ორივე ერთად" -ყვება შორენა.
მისი თქმით, ის ახლა მუშაობს ყველაზე ბევრს, რაც აქამდე უმუშავია.
"ვმუშაობ იმიტომ არა, რომ გავიდე და გავერთო, იმიტომ რომ ეს არის ევასთვის საჭირო. მე და ევა ვართ მარტო, მე რომ არ ვიმუშაო... ევას გაზრდა უნდა.
ერთი თვე სავადმყოფოდან სამსახურში დავდიოდი და ყველაზე მეტად ევას უხაროდა ჩემი დანახვა, დე, რა ლამაზი ხარ, მეუბნებოდა.
ჯერჯერობით ძალიან ძლიერი დიდი ტკვილები აქვს.
რაღაცები დაიწერა, ჩემი მეგობრები მეუბნებიან. მე თუ ვიცინი, ეს იმას არ ნიშნავს, რომ მეცინება. შემდეგი ეტაპი არის უფრო რთული, ვიდრე აქამდე. შემდეგი ეტაპი არის ის, რომ ბავშვმა გაიაროს და ამისთვის საჭიროა ხანგრძლივი რეაბილიტაცია",- აცხადებს შორენა ბეგაშვილი.
ის მადლობას უხდის ყველას თბილის სიტყვებისათვის და მხარში დგომისათვის.
"ასეთი რთული პერიოდი მექნება კიდევ ოდესმე? არ ვიცი"-აღნიშნა ბოლოს შორენა.
თანხის გადარიცხვის მსურველებმა კი შეგიძლიათ გამოიყენოთ ანგარიშის ნომრები:
"საქართველოს ბანკი":
GE57BG0000000642055200
TBC ბანკი:
GE61TB7723536010100019 (GEL)
GE40TB1123536110100031 (USD)
ბანკი „რესპუბლიკა“:
GE39BR0000010929691997
მიმღები: შორენა ბეგაშვილი
GE57BG0000000642055200
TBC ბანკი:
GE61TB7723536010100019 (GEL)
GE40TB1123536110100031 (USD)
ბანკი „რესპუბლიკა“:
GE39BR0000010929691997
მიმღები: შორენა ბეგაშვილი